دلایل مثبت برای مهاجرت - 2

این مطلب رو توی یه فروم  براتون نقل می کنم و باید بگم که کاملا موافقم

اين مسئله چيزيه كه به هر حال حداقل براي مدتي ذهن كساني رو كه مهاجرت كردند يا ميخوان اقدام كنند درگير ميكنه. شكي نيست كه عشق وطن در لايه هاي ناخودآگاه هر كسي ( بخصوص ما شرقي ها كه كلا عاطفي هستيم) وجود داره .
اما متاسفانه ما در جامعه اي داريم زندگي ميكنيم كه اصول اوليه و بديهي حقوق فردي محترم شمرده نميشه. حق به شدت پايمال ميشه و هيچ كسي جواب گو نيست و چنان فضاي سنگين دروغ و ريا كاري و حيله گري جامعه رو احاطه كرده كه به سختي ميشه به روالهاي اجتماعي و آينده اميدوار بود . چقدر انتظار ؟ چقدر تحقير؟ فشار سنگين اقتصادي تا كي ؟ تبعيض تا كي ؟ هرج و مرج تا كجا؟
گاهي فكر ميكنم خارجيها كه گاها صفت توحش رو به ما نسبت ميدن ( خودم از نوشتن اين مطلب منقلب ميشم) با ديدن چنين مسائلی شايد حق دارن كه چنين قضاوتي داشته باشن . نميدونم تا حالا تجربه زندگي خارج از ايران رو داشتيد يا نه ولي باور كنين ما روزانه بابت چيزايي تحت تنش و استرس وحشتناك قرار ميگيريم كه براي اونها دهها ساله كه حل شده.
فكر و سرمايه بي بازگشت عمر رو به جاي اينكه در تخصصمون بكار بگيريم و براي جامعه و بشريت كاري بكنيم صرف اين ميكنيم كه چه جوري تو اين وضع اقتصادي لجن آلود دوام بياريم. هرچقدر توي كارمون تبحر داشته باشيم بازم مطمئن نيستيم كه در جايگاه اصليمون قرار ميگيريم چون در كشور ما اصلا شايسته سالاري در كار نيست. و هزاران حرف نگفته ديگه كه شما بهتر از من ميدونيد. خلاصه اينكه اينجا واژه (اميد )‌ و (آينده) رنگ و بوي واقعي شون رو از دست دادن.
من چندان اهل مذهب نيستم اما مسئله مهاجرت چيزي است كه در اسلام هم اشاره شده و اسلام گرايان اوليه بخاطر اعتقاداتشون ترك وطن كردند ( هجرت به حبشه و بعد هجرت به مدينه)
پس اين نكته هم ريشه تاريخي داره هم ديني
من نميدونم جاي ديگري هم در دنيا با اين شدت اين قضيه وجو داره يا نه فقط ميدونم نخبه ترين مهاجران در كل دنيا ايراني هستند. يعني همه اشتباه ميكنند؟
ما ..........واقعا نميدونم
نميدونم رفتن و كشوري كه چه خوب چه بد متعلق به ماست رهاكردن انتخاب درستي هست يا نه...