دامون

با هم بریم جای دیگه مثلا استرالیا ، چطوره؟

دیروز جواب انکوئری هفته پیشم رو دادن ، گفته بود که کیس آفیسر منتظر نتیجه چک پلیس مالزی هست و با درخواست شما جهت افزایش مهلت 28 روزه موافقت کرده .

این مالایی های احمق هم که شدیدا تنبل تشریف دارن ، زنگ زدم به وزارت خارجه (همون جایی که واسه پلیس چک اقدام کردم ) میگم چی شد شما که گفته بودید سی روزه آمادست ؟ گفت که نه .. سی روز کاری بعد گفتم اونوقت شما هفته ای چند روز کار میکنید می گه 5 روز ، گفتم اوکی یعنی جای 4 هفته می شه 6 هفته ؟ میگه که نه البته این حداقل هست معمولا واسه ایرانی ها بیشتر طول می کشه ؟؟؟ واو .. آدم سرسام می گیره از خونسردی این میمونا .....

خداییش ایران مملکت گل و بلبله ، حرف نداره ...تو همچین شرایطی خیلی راحت با بند پ قضیه رو حل می کردیم اما اینجا رو نمیدونم ؟؟؟ اگه هم بشه من که راهشو بلد نیستم

-----------------------------

پی نوشت :

جواب ایکوئری دومم از OIGS اومد و میگه نتیجه سکوریتی چکم سپتامبر رفته واسه دیاک و اونا هم که سپتامبر به من نامه داده بودن . به نظر میاد همه چی طبق روال داره پیش میره و فقط وزارت خارجه مالزی داره لفتش می ده . خداییش زور داره که آدم علاف یه همچین قضیه مسخره ای بشه... هر چند اگه همین الان هم بیاد ویزا آماده رفتن نیستم.

نوشته شده در پنجشنبه هفتم آبان 1388ساعت 15:28 توسط دامون |

واقعیت زندگی در استرالیا قسمت اول

یکی از دوستان ندیده اینترنتی به اسم حمید که الان سیدنی هستش در فروم مایگرنت هلپ اطلاعات بسیار جالبی رو در اختیار بقیه گذاشته . واقعا باید قدردان بود از اینجور بچه ها که شرایط قبل از رفتن خودشون رو فراموش نمی کنن و بدون چشمداشت اطلاعاتی که واسه بدست آوردنشون وقت گذاشتن و یا حتی هزینه دادن رو براحتی در اختیار بقیه می زارن .

چون اطلاعات قاطی پستهای مختلف فروم بود تصمیم گرفتم اول از همه واسه یادآوری خودم و بعد هم شاید کمکی به دوستانی که در راهند و البته با اجازه حمید عزیز که نمی شناسمش همه رو توی چند تا پست اینجا مرتب کنم.

مرسی حمید جان:

قسمت اول :

آول از همه بگم برای اومدن به اینجا عجله ایرادی نداره اما دوستان عزیز خواهش میکنم برای اینکه اینجا دچار مشکل نشین به خیلی موارد قبل از اومدن فکر کنید.
اول از همه کار.
ایرانیهایی که تازه ویزا میگیرند و قصد دارند توی استرالیا ساکن شوند دو دسته هستند :
اونهایی که میگن برای ما مهم نیست کار تا سال اول هم پیدا نکنیم و دسته دوم اونهایی هستند که به دلایلی مجبورند توی همون 6 ماه اول کار پیدا کنند.
به دوستانی که در دسته اول هستند میخوام موردی رو بگم. من اینجا همکاری دارم که خانمش دکتر است کار فوق العاده ای دارد. اما این همکار ما برای حفظ کارش هرکاری میکنه. مورد اینجوری من زیاد دیدم. وقتی هم با هم صحبت میکردیم خودش می گفت اینده رو کسی نمی دونه چی میشه تا زمانی که میشه کار کرد باید کار کرد تا اینده به مشکل بر نخوریم.
به دوستان دسته دوم باید متذکر بشم وضع کار اینجا اصلا مناسب نیست. قبل از اومدن به فکر باشید. مثلا داشتن مدارک بین المللی مربوط به شغل در کنار مدرک تحصیلی و سابقه کار خیلی موثر است

دومین مثله مورد خانه است
بعضی از دوستان ترجیح میدن برن هتل. شاید چون چاره ای ندارند. بعضی ها میرن خونه دوست و آشنایی که از قبل داشتند و سعی میکنن قبل از اومدن اگهی های خونه رو ببینند تا زودتر خونه پیدا کنند. دسته ای دیگه هم به خانه های شیر یا هاستل ها. هر کدوم از این گزینه ها شرایط خودشون رو داره اما به نظر من بهتره حتما قبل اومدن به فکر خونه باشید.
برای گرفتن خونه باید این موارد رو در نظر داشته باشید. البته تکراریه ولی خوب تکرارش بی ضرره:
1- آزانس مسکن توی ایت یا روزنامه مشخضات خونه رو میزنه. ساعت و روز بازدید رو هم اعلام میکنه.
2- وقتی بازدید کننده ها مراجعه می کنند اسمشون یادداشت میشه توی یک لیست که موقع بررسی درخواست های دریافت شده اگر اسم کسی توی این لیست نباشه یعنی خونه رو ندیده و بهش خونه رو نمی دن.
خیلی از ایرانی ها راغب به محله هورنزبی هستند اما من پیشنهاد میدم چند روزی محله های مختلف رو ببینید بعد تصمیم بگیرید.
نکته ای که می خواهم بگم اینه که امکان بررسی محله ها از ایران هم تا حدی از طریق اینترنت ممکنه. حتی میتونید اگهی اجاره خانه ، قیمتها و شرایطش رو ببینید
حتما وقتی رسیدید گواهی رانندگی و سایر مدارکتون رو فقط از طریق AEMS ترجه کنید. هرچه سریعتر برای ترجمه اقدام کنید بهتره.
--------------
اينجا كسي رو كه همه كار بلد هست رو نميخوان . كسي رو ميخوان كه تو يه كار متخصص و حرفه اي هست .
فقط يه موضوعي هست و اين كه ترجمه گواهينامه و گواهينامه بين المللي از ايران اصلا ارزشي نداره. لطفا پولتون رو نريزيد دور .
ترجمه گواهينامه بايد از اينجا (استراليا) باشه باهاش ميتونيد رانندگي كنيد تا 3 ماه .
اگه بعد از 3 ماه رفتيد امتحان بديد قبول شديد . اما اگر نه رد شديد بايد گواهينامه لرنر بگيريد .
Hornsby محله گروني شده اكثرن آپارتمان هست .
--------------
مورد بعدی که میخواستم راجبش بنویسم خرج و مخارج زندگیه.
میشه اینجا با صرفه جویی زندگی کرد اما زندگی براتون سخت میشه. چرا ؟ دودلیل کلی رو میگم اگر چه دلایل زیادی وجود داره.
1- روتین زندگی اینجا اینطوریه که وسوسه خرید رو همیشه دارید. مثلا چیزی که لازم داری امروز شاید هفته دیگه بشه با یک تخفیف بسیار عالی و ویژه و باور نکردنی و وسوسه کننده خرید. پس خیلی نمیشه روی کنترل و جلوگیری خرید خوتون حساب کنید
2- خرج های پیش بینی نشده. من خودم فکر نمیکردم برای ساکن شدن توی خونه جدید 5000 دلار بجز هزینه های معمول پیش پرداخت خونه و .... مجبور به هزینه کردن بشم.
برای اجاره خونه حدود ماهی 2000 دلار کنار بگذارید ( شامل برق و گاز و تلفن و اینترنت)
برای خرج 2 نفر هم بستگی به خوتون داره. اگر از بیرون غذا بگیرید برای هر وعده 20 دلار به بالا کنار بگذارید.
اگر خوتون درست کنید برای دونفر حدود 10 تا 15 دلار هزینه دار. منظورم یک غذا با گوشت
یا مرغ هستش.
اینجا از اتوبوس خیلی استفاده میکنند. چند نوع بلسط اتوبوس هست که اگر تهیه کنید بهتر از اینه که مستقیم به راننده اتوبوس پول بدهید. حداقل 10 درصد ارزونتره.
بلیط ها به صورت هفتگی یا نوبتی و بر اساس تعداد ایستگاهی است که طی میکنید .
بلیط برای مسافت طولانی در محوطه sydney cbd و اطراف با رنگ قرمر مشخص میشه. اگر بلیط هفتگی بگیرید الان 38 دلاره که توی منطقه قرمز به مدت یکهفته میتونید هر چند بار که خواستید پیاده و سوار بشید. البته Travel Ten هم داره که همانطور که از اسمش پیداست 10 بار میتونید ازش استفاده کنید. این بلیط 34 دلاره.
http://www.sydneybuses.info/tickets/bus-only-tickets.htm
مخصوصا در ابتدای ورود از این بلیط ها اگر استفاده کنید بسیار به نفع شماست.

در کل برای دونفر حدودا هزینه 3000 دلار در ماه پیش بینی میشه.
------------------
یک نکته جالب برای من اینه که در بین تمامی توصیه هایی که دوستان داشتند کمتر دیدم نسبت به گرفتن گواهینامه رانندگی در استرالیا توصیه بشه.
گواهینامه رانندگی صادره از استرالیا توی کشور استرالیا مثل کارت ملی میمونه و انقدر با ارزشه که همیشه برای احراز هویت ازش استفاده میشه. درسته شما تا اینجا نباشید نمی تونید امتحان بدید اما بهتره طوری تنظیم کنید که وقتی رسیدید بتونید برای امتحان ائین نامه اقدام کنید. البته باید محل اقامتتون رو برای اداره RTA (یه چیزی مثل اداره راهنمایی رانندگی ما) محرز کنید.
اگر توی هاستل یا جاهای مشابه باشید میتونید قرارداد اجاره اونجا رو براشون ببرید.
امتحان ائین نامه 45 سئواله که از یک مجموعه 600 سئوالی انتخاب میشه.
-------------------
و اما واقیت زندگی ایرانی ها توی اینجا
قدیمی ها اکثرا پناهنده هستند. کمتر بینشون مهاجر عادی هست. منظورم اونهاییه که حد اقل 15 ساله اینجا هستند. همه جور ادم بینشون هست. من با هرکدومشون برخورد داشتم ادمهایی بودند که فرهنگشون تغییر پیدا کرده. منظورم اینه که بعضی از بخشهای بد فرهنگ ایرانی رو با فرهنگ اینجا اصلاح کردند. همیشه حاضرند هر کمکی میتونند انجام بدهند و یکی دو چیز از بدی فرهنگ ما رو دیگه شاید ندارند. قربون صدقه بیخود نمیرند و دروغ دزل و دورنگی کمتر دارند. البته من با تعدادی از اونها برخورد داشتم نه همشون ولی اینو توی همه اونهایی که ملاقات کردم دیدم.
اما امان از دوستان عزیز و گرامی تازه مهاجر. اگر چه بهترین دوست خانوادگی ما هم جزو تازه مهاجر هاست اما .....
متاسفانه بعضی ها علاقه ندارند اخلاق ، منش و فرهنگشون رو بازنگری و اصلاح کنند. پس اماده هر نوع برخوردی باشید.
حسادت ، چشم هم چشمی ، دروغ ، .... چی بگم.
توی انتخاب دوستان ایرانی اینجا خیلی دقت کنید. تاکید میکنم خیلی زیاد دقت کنید. هر کسی قربون صدقه شما رفت مطمئن نباشید پشت سرتون هم همینطوره و ...
------------------
رن در شهر سیدنی ارزانتر از اتوبوس است. تقریبا خیلی جاهای سیدنی رو میشه با ترن رفت. البته شاید مجبور بشیم بخشی از مسیر رو با اتوبوس ادامه بدهیم. اما ترن خیلی به صرفه است.
توی فرودگاه سیدنی هم ایستگاه قطار هست. اگر خواستید میتونید توی همون فرودگاه وقتی رسیدید بلیط قطار بگیرید و سوار بشید. به دورترین محل اگر یکطرفه بلیط بگیرید نهایتا میشه 8 دلار برای هر نفر. البته اگر انقدر خسته نباشید که تاکسی رو ترجیح بدهید.
اگر خواستید تاکسی بگیرید ، که هزینه 40 یا 50 دلاری برای تا مسیر 15 دقیقه ای است ، از فرودگاه که اومدید بیرون مردم صف تاکسی ایستاده اند. مشخصه و راحت پیدا میکنید.
------------------
راجب اینکه چی بیاریم چی نیاریم ، به نظر من فقط لباس در حد نیاز ، کیف و کفش و چیزایی که مربوط به خاطرات هستش. همین. من خودم 15 تا کارتن بار اوردم اما بعدا متوجه شدم میتونستم یک سری چیز ها رو نیارم.
وقتی به حراج میرسی اینجا همه چیز قیمت عالی دارند. الان2 تا تی شرت GORDANO با کیفیت عالی دونه ای 15 دلار ( اگر بگیم دلار 800 تومن میشه 12000 تومان) البته تیشرت 10 دلاری هم هست. شلوار جین خوب 25 دلار البته 100 دلاری هم داره.
الان توی اوج حراجیه همه اتش به مالشون زدند. یه نگاهی به این قیمت ها بندازید
http://www.fantasticfurniture.com.au/Default.aspx?tabid=62&Folder=381
اینجا این قیمت عالیه. پیشنهاد میکنم اگر خواستید چیزی بخرید fantasic furniture را قبلش یه بررسی بکنید.
برای خرید تلویزیون میتونید توی Aubern تلویزیون با قیمت مناسب پیدا کنید.
------------------
یکی از کارهایی که وقتی به امید خدا خانه گرفتید باید انجام بدهید گرفتن تلفن از یکی از اپراتور ها مثل Telstra است. بهشون که زنگ زدید میگید من تازه توی این خانه ساکن شدم و می خواهم تلفن برام وصل کنید (مشترک بشم). دو هفته ای طول میکشه تا وصل بشه. بعد از وصل شدن برای اینترنت ADSL باید اقدام کنید. من TPG رو انتخاب کردم :
tpg.com.au
اونهم با اجازتون یک هفته دوهفته ای طول میکشه. فقط برای خرید مودم دقت کنید. بعضی از اینترنت پروایدر ها مث TPG خودشون مودم بهتون میفروشن اما بهتر خودتون بگیرید به صرفه تره. من از یک مغازه کامپیوتری نزدیک منزل مودم گرفتم قیمتش برام مفت در اومد. اگر از ایران می تونید بیارید بهتره. البته چون من مدتی است ایران نبودم دقیقا قیمت ها رو نمی دونم اما اگر خواستید Wireless مودم روتر برای ADSL2+ بگیرید Dlink خوبه. قیمت لپ تاپ اینجا بهتره وتنوعش بیشتر. یک مجموعه فروشگاه زنجیره ای به نام HarveyNorman هست که قیمت هاش مناسبه :
http://www.harveynorman.com.au/
------------------
و اما دوباره در مورد کار.
برای پیدا کردن کار Mission Australia بهتون کمک میکنه. اول امکان استفاده از اینترنت و فکس و کامپیوتر و اینها و بعد از گذشت سه ماه از ورودتون به استرالیا امکان شرکت در کلاس های نحوه کار یابی و رزومه نویسی. یک کلاس پیشرفته خوب هم AMES داره که هرکس IELTS 6.5 به بالا داشته باشه میتونه توی اون شرکت کنه. توی این کلاس روی مهارت شنیدن ، صحبت کردن بیشتر تکیه میشه.
برای پیدا کردن کار:
1- زبان انگلیسی تون رو تا میتونید قوی کنید هرچی قوی تر باشید شانس بیشتر دارید
2- مدارک بین الملی مربوط به رشته خودتون بگیرید.
3- تا میتونید راجب نوشتن رزومه اطلاعات کسب کنید وسعی کنید رزومه خوبی تهیه کنید. من زمانی که برای کار اقدام میکردم تقریبا برای هرجایی که میخواستم رزومه بفرستم یه تغییراتی بر اساس کار درخواستی توی رزومه ام انجام میدادم.
دوست و آشنا یا به عبارتی Network هم خیلی موثره اما من خودم از Network استفاده نکردم.
تجربه کار local برای اوزی ها مهمه برای همین بعضی به صورت داوطلب مشغول به کار میشن تا بعد از یکی دوماه داوطلب کار کردن ضمن آشنایی با محیط کار اینجا تجربه کار local رو هم به رزومه شون اضافه کنند.
------------------
وقتی به امید خدا وارد استرالیا شدید ، اولین کار مراجعه به Centerlink است.توی Centerlink وقتی دارند اطلاعاتتون رو وارد میکنند ازتون میپرسن کی میخواهید به Mission Australia مراجعه کنید تا براتون قرار بذارن.
ولی اگر خود تون هم مراجعه کنید پاسخگو هستند. یک سالنی دارند مثل کافی نت های خودمون که توی اون کامپیوتر ، تلفن شهری ، پرینتر و فکس هست. روزنامه های همون روز هم بعضا موجوده. بهتون اجازه میدن از همه این امکانات استفاده کنید. اما احتمال داره اگر مرکز Mission شلوغ باشه براتون محدودیت زمانی قائل بشن. شما از همون روز اول عضو Network برای پیدا کردن کار میشین و میتونین توی سایت login کنید. البته من از ایران وقتی ویزام اومد ایمیل بهم شد و توی سایتشون خودمو رجیستر کردم.
قسمت دوم کمکی که به شما میکنن بعد از سه ماه از اومدنتون هست ونه اولش. این کمک اینه که میتونید توی کارگاههای آموزشی کاریابی و رزومه نویسی شرکت کنید و از مشاوران اونجا کمک بگیرید. توی سایتشون هم شغل هایی رو اگهی میکنند که شاید توی سایتهای معروف مثل seek.com.au یا careerone.com.au اگهی نشده باشه.
بعضی از اوقات کاریابی هایی هست که Centerlink معرفی میکنه که من دقیقا نمی دونم رابطه اونها با centerlink چیه اما بهتر از کاریابی های عادی براتون کار پیدا میکنند .
------------------
اگر کلاس زبانتون توی AEMS 5 روز درهفته باشه یا جای دیگه مثل TAFE هرروز هفته کلاس داشته باشید اونوقت دانشجوی تمام وقت محاسبه می شین و میتونین کارت Concession بگیرید. مزیت این کارت اینه که :
1. هرنوع بلیطی رو نیم بها میخرید ( اتوبوس ، ترن ، بلیز نمایشگاه ها و ....)
2. به بانک کارتتون رو نشون بدید تا هزینه ماهانه حساب رو که 5 یا 6 دلاره ازتون کم نمی کنند

یکی از دوستان دوره زبان TAFE ثبت نام کرد از Centerlink نامه برد که Permanent Resident Visa داره و تازه وارد سیدنی شده دوره 500 دلاری رو 50 دلار داد. الان دانشجوی تمام وقته یعنی Concession Card هم بهش دادند.
------------------
ین فروشگاه های زنجیره ای که توی سیدنی هستند به نظر من 2 تا از همه عالی تر هستند. اول Aldi بعد هم kmart شعبه های مختلف دارند و قیمتهاشون از بقیه بهتره. اما برای خرید باید ببینید که شعبه ای که می خواهید مراجعه کنید چه دسته بندی از اقلام رو میفروشه. مثلا لوارم برقی ، کامپیوتر ، مبلمان و چیزهای دیگه. هر شعبه Aldi جند تا ازاقلام این دسته بندی ها رو می فروشه.
خرازی و خرت و پرت فروشی هم چینی ها مغازه های خوبی هستند. چینی ها اینجا مغازه هایی رو باز کردند که مثلا لیوان وپارچ و دمپایی و ائینه و .. این چیزایی که توی خرازی میفروشند رو با تنوع بیشتر میفروشند.
-------------------
ینجا هم داروخانه هاش هم داروهاش با ایران متفاوته. یک آقای دکترداروساز رو ملاقات کردم ایشون میگفت اون اسمی رو که شما مثلا به عنوان استامینوفن میشناسید اسم تجاریه نه اسم واقعی دارو. توی ایران اسمهای تجاری امریکایی داروعمومیت داره اما توی استرالیا اسامی انگلیسی رو استفاده میکنند ( منظورم اسامی تجاری با قواعد انگلستان است)
برای همین اسم دارو ها تفاوت داره.
شما به هر داروخانه ای که مراجعه کنید یک نفر ازتون میپرسه که میخواهید کمکتون کنه و اگر ازش کمک بخواهید برای دارو های مجاز که نیاز به نسخه پزشک نداره راهنمایی میکنه. برای اکثر درد ها بدون نسخه پرشک مسکن میشه گرفت.
دارو اگر از ایران بیارید توی فرودگاه از تون نسخه اون دارو رو میخوان. البته اگر هوس کنند گیر بدهند. پس بهتره برای همه داروهایی که میارین نسخه داسته باشید. توی فرمی که قبل از نشستن هواپیما برای اظهار چیزایی که همراه دارید بهتون میدن حتما بگید دارو داریم.
ما یک داروخانه دارو اوردیم فقط چون توی فرم اظهار نامه نگفته بودیم دارو داریم کمی سئوال جواب کردند اما بعد که دیدند نسخه داریم بی خیال شدند.
-------------------
اينجا دارو در نظام دارو و درمان با سموم در يك گروه دسته بندي ميشه بدليل اينكه اگر فرد اطلاعات كافي از دارو نداشته باشه و مصرف كنه شايد از بدترين سم هم خطرناك تر باشه .

اينجا National Drugs and Poisons Schedule Committee (NDPSC داروها رو به 4 دسته تقسيم كرده .

1. Schedule 2 (Pharmacy Medicine : داروهايي هستند كه بايد فقط در داروخونه به فروش برسن ولي نياز به نسخه پزشك يا مداخله داروساز نيست .

2. Schedule 3 (Pharmacist Only Medicine : داروهايي هستند كه توسط داروساز و با نظر مساعد داروساز فروخته ميشه ولي نياز به نسخه نداره مثل استامينفون كدين و يا داروهاي سرماخوردگي كه در اونها تركيبات انتي هيستامين خيلي قوي بكار رفته...

3. Schedule 4 (Prescription Only Medicine : داروهايي كه تنها با نسخه پزشك قابل تهيه هستن كه 99٪ دارو ها رو شامل ميشه.

4. Schedule 8 (Controlled Drug : كه داروهاي مخدر در اين گروه هستن مثل مورفين . متادون . پتيدين . بوپره نورفين . ترامادول و ...كه فقط توسط نسخه قابل تهيه هستن و تفاوتشون با گروه قبلي در اينه كه تهيه و نگهداري و توزيعشون توسط اسناد خاص صورت ميگيره و بخش اعظمي از اونها در گاو صندوق داروخانه نگهداري ميشه و ورود و خروج اونها در دفاتر مربوطه ثبت ميشه.

به طور خلاصه شما ميتونيد انواع ويتامينها و مكملها و داروهاي مسكن ضعيف مثل پاراستامول كه نام ژنريك پانادول كه نام تجاري اونه (اينجا بايد كلمه استامينوفن رو بطور كل فراموش كنيد) و بروفن داروهاي سرماخوردگي و استامينفون كدين تا 10 ميلي گرم( معمولا با نظر داروساز داروخانه كه البته هميشه بهتون ميدن) و انتي اسيد براي سوزش معده رو بدون نسخه تهيه كنيد.
اما به نظر من داروهايي رو كه مصرف هميشگي داريد به هر تعدادي كه ميتونيد همراه با نسخه پزشك با خودتون بياريد.
البته بخش اعظمي از مشكلات پزشكي كه ما در ايران داريم و بخاطر فشار هاي عصبي محيطي هست اينجا تا حد زيادي بر طرف ميشه . مثلا من توي ايران هفته اي چند با دچار سردرد هاي شديد و همينطور درد معده ميشدم كه اينجا تا به حال برام تكرار نشده

نهايتا اينكه اميدوارم كه همگي هميشه سلامت باشيد و نياز به دوا درمون پيدا نكنيد.

PS : حواستون باشه اينجا دكتر داروساز ندارن و ليسانس- ماستر و PHD دارن و يه وقت بهشون اشتباها دكتر نگيد.
-------------------------

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388ساعت 11:53 توسط دامون |

واقعیت زندگی در استرالیا قسمت دوم

قسمت دوم:

توی سیدنی رسم جالبی وجود داره:
ایام هفته : کار و تلاش
شنبه : روز خرید
یکشنبه : تفریح و گشت و گذار
--------------
رای یاد آوری بد نیست تکرار کنم TFN یادتون نره. به محض ورود از طریق اینترنت اقدام کنید. ظرف یکهفته تا ده روز نامه اش رو براتون میفرستند.
http://www.ato.gov.au/individuals/content.asp?doc=/content/41612.htm

البته این لینک کامل تره
file:///G:/Documents/au/to%20do/Things%20to%20do%20First.htm
--------------
به یاد داشته باشید وقتی به امید خدا رسیدید استرالیا برای گرفتن شماره ایران باید عدد 11 را قبل از کد ایران شماره گیری کنید. یعنی کد ایران میشه 001198 و بعد اون بقیه شماره رو بگیرید.
من خودم هم وقتی رسیدم تعجب کردم چرا 0098 هیچوقت کار نمیکنه.
--------------
ما وقتی داشتیم میومدیم سیدنی با الاتحاد ، به مشکلی برخوردیم که کمتر میشد پیش بینی کرد. همانطور که میدونید سقف بار همراه شما با هر شرکت هواپیمای مشخص شده مثلا 20 کیلو 30 کیلو و غیره. اما دقت کنید یک وزنی به عنوان وزن حداکثر برای هر باکس یا چمدان یا جعبه وجود داره که اگر از اون تجاوز بشه باید بار رو بین چمدانها یا باکس ها تقسیم کنید.
یکی از جمدانهایی که ما داشتیم وزنش 37 کیلو بود که مسئول بار گفتند 7 کیلو خالی کن.
---------------
وقتی رسیدید اگر خواستید سیم کارت و موبایل تهیه کنید من برای شروع Vodafone رو پیشنهاد میکنم.
خرید سرویس موبایل به دو صورته
1- خرید با پرداخت ثابت ماهانه که بهش CAP میگن اگر مصرف زیاد دارید خوبه. بهتون یک کوشی مجانی روی سرویسشون میدهند اما بسته به نوع گوشی و نوع خدمات قیمت ماهانه زیاد میشه. مثلا شرکت 3 گوشی سامسونگ میده ماهی 29 دلار با مشخصات زیر
http://www.allphones.com.au/postpaid/three.asp
2- به صورت اعتباری شارژ میخرید . من پیشنهاد میکنم برای شروع از vodafone استفاده کنید قیمتهای خوبی پیشنهاد میکنه :
http://www.vodafone.com.au/personal/prepaid-mobile/flexicaps/index.htm
قیمت سیم کارت vodafone دو دلاره و وقتی وارد مغازه می شین مثل پاکت نامه روی هم ریخته شده اند شما شمارتون رو میتونید از روی اونها ببینید و انتخاب کنید
---------------
مالیات حقوق اینجا حدود 30% دریافتی شماست و 9% هم برای بازنشستگی کم میشه. این 9% رو بهش superannuation یا به طور خلاصه super میگن.
پول super رو تا 60 سالگی نگه میدارند و بعد از اون بهتون پرداخت میکنند. جالب اینجاست که شما میتونید شرکتی که این پول رو براتون نگه میداره انتخاب کنید. اون شرکت هم با ارائه دسته بندی ها ی مختلف که اینجا بهش میگن product به شما امکان میده پول super خودتون رو اگر دوست داشتید سرمایه گذاری کنید و سود بگیرید.
البته هر چی سود سرمایه گذاری بیشتر باشه ریسک سرمایه گذاری هم بیشتره. اگر مبلغ پرداختی به حساب super کمتر از یه حدی باشه سالانه دولت به حساب شما مبلغی رو پرداخت میکنه.
----------------
و اما گواهی نامه رانندگی
یکی از مهمترین مدارک شناسایی موجود در استرالیا.
حتما گرفتن گواهینامه رانندگی رو در اولویت های خود قرار بدهید.
برای ثبت نام به نزدیکترین مرکز RTA مراجعه کنید و مدارک زیر را ارائه کنید:
1- برای تعیین هویت داشتن پاسپورت و کارت مدیکیر یا debit card کافیه. اما ... خیلی دقت کنید . اسم روی مدیکیر یا debit card باید دقیقا مثل پاسپورتتون باشه
2- همان روز های اول گواهینامه قبلی تون رو به AMES (مرکز آموزش زبان) بدهید تا مجانی براتون ترجمه کنند.(دو هفته طول میکشه) ترجمه ایرانم یا گواهینامه بین المللی ایرانی قبول نیست. اصل گواهینامه ایرانی رو هم باید همراه داشته باشید
3- برای اثبات محل زندگی میتونید از bank statement و TFN استفاده کنید. البته اگر قرارداد خانه و قبض گاز ،تلفن یا برق داشته باشید که دیگه عالیه.
مبلغ ثبت نام برای امتحان ائین نامه DKT حدود 37 دلاره. امتحانش هم برای ایرانی ها سخت نیست. یک دور بخونید راحت دستتون میاد چیه.
------------------
ول چند تا واژه:
interest : منظور درصدیه که باید به عنوان چیزی مثل مضاربه به سازمانی که به شما کردیت کارت داده پرداخت کنید.
balance : پولیه که شما از کارتتون استفاده کرده اید اما بازپرداخت نکرده اید
(هر موسسه که به شما کردیت کارت میده ممکنه یک مدت زمانی مثلا 55 روزه رو به عنوان free of interest یا زمانی که اگر تسویه حساب کنید سودی تعلق نمیگیره اعلام میکنه.)
award:جایزه ای که به ازاء خرید از طریق کردیت کارت بهتون تعلق میگیره مثلا میتونه این باشه که به ازاء هر دلار خرید یک امتیاز بگیرید. امتیازات میتونه به چیزی مثل بلیط هواپیما تبدیل بشه

credit card رو میشه تقریبا میشه به 2 دسته تقسیم کرد:

1- اونهایی که هزینه سالانه داره یعنی شما برای اون مبلغ ثابتی رو سالانه به عنوان اشتراک می پردازید
2- اونهایی که مبلغ سالانه ندارند و اشتراک اونها مجانیه یعنی اشتراک سالیانه اونها 0 دلاره

تنوع کردیت کارت زیاده اما اوی انتخاب فکر کنم نکاتی که باید در نظر بگیرید اینه:
1- اگر برای روز مبادا میخواهید کردیت کارت داشته باشید یا استفاده مدام ندارید اونهایی رو که مبلغ سالانه ندارند انتخاب کنید
2- اگر میخواهید زیاد از اون استفاده کنید 2 حالت داره. اگر هر ماه تسویه میکنید و مطمئن هستید سر ماه تسویه میشه نگران interest نباشید و اونی رو که award یا جایزه داره انتخاب کنید. این کارت ها اکثرا جزو کارتهایی که مبلغ سالانه دارند هست
3- اگر مطمئن نیستید میتونید به موقع تسویه حساب کنید از کارت هایی که interest کمتر دارند استفاده کنید.

برای گرفتن کردیت کارت باید دو تا اخرین آدرس محل زندگی و کارتون رو به همراه محل کار ، مبلغ در آمد ماهانه یا سالانه ، سرمایه ای که دارید (مثلا اساس منزل) را ارائه کنید.
خیلی از بانک ها که کردیت کارت میدهند میگن دوتا کارت برای یک حساب حاضرن برای مشتری ارائه کنند اما به نظر من همیشه یک کارت داشته باشید چون خود بانک هم اقرار داره که ریسک دو کارت برای یک حساب بالاست در ضمن امکان مضنون شدن فروشنده به دارنده کارت دوم زیاده.
-------------------------------
سه شنبه ها هرکسی وسیله ای داشته باشه که نیازی بهش نداشته باشه جاگیر باشه یا خراب شده باشه میگذاره دم در. من یک همکار شیلیایی دارم وقتی صحبت میکردیم گفت یه کامپیوتر دم خونه گذاشته بودند بیرون من برداشتم. یک پنتیوم 4 بود خیلی هم عالی الان دارم خونه ازش استفاده میکنم. گفت مانیتور نداشت شانسی اونهم از در یک خونه دیگه پید کردم.
یکی از دوستان تلویزیون خریده بود 35 دلار.از این تلویزیون هایی که LCD نیستند و صفحه خیلی بزرگی دارند. من یاد نزدیک خونه خودمون افتادم که طرف یه تلویزیون خیلی بزرگ از همین معمولی ها گذاشته بود دم دروقتی از سر کا می اومدم دیدم.
امروز هم که داشتیم می رفتیم خرید دیدم یکی یخچال و کباب پز گذاشته بیرون روی کباب پز نوشته بود it is working خنده ام گرفته بود.البته امروز شنبه است. بعضی اوقات روزهای دیگه هم این اتفاق می افته.
------------------------------
خود اوزی ها درکل ادم های ساده ای هستند که آزارشون به کسی نمیرسه. اگر صد تا همسایه استرالیایی داشته باشید هیجوقت صدای بلند موسیقی از خونشون بیرون نمیزنه یا توی محل پارک شما پارک نمیکنند به زندگیتون سرک نمی کشند و خیلی دوست دارن وقتی میبینندتون یه hi الکی هم شده بالبخند بهتون بگن. آدمهایی هستند که سرشون به زندگی خودشونه.
چینی ها، خدا به فریاد برسه. میونه ندارند یعنی یا خوبند یا بد. به قول یکی از همکارهای ما که چینیه میگه چینیهای بالای 35 سال همه ادمهای بدی هستند. تنها چیزی که میشناسند پوله. خیلی پولکی هستند و هوای همدیگر رو شدید دارند. خیلی همدیگر رو نحویل میگیرند.
چینی هایی که خوبند واقعا خوب هستند. ما توی شرکت واقعا با این آقای همکار چینی مون کیف میکنیم. رفتار بامزه ای داره و همیشه آماده کمک به همکاراشه.
(ما تو شرکتمون شیلیایی ، فیلیپینی ، چینی ، هلندی ، افریقای جنوبی، تایوانی ، الجزایری و صد البته ایرانی داریم. خلاصه یه شرکت کاملا اینتر نشناله)
انگلیسی ها. به خاطر رکود اقتصادی با ویزای کاری میان استرالیا. خیلی سعی میکنند با شما گرم برخورد کنند و خیلی easy going هستند اما اخلاقشون اینجوریه که هر چی بدی میگیرند اما هیجوقت منتظر نباش چیزی بهت تعارف کنند.
افغانی و یونانی ها هم تا جایی که من برخورد داشته آدمهای خوبی هستند بخصوص یونانی ها که همیشه شوخ و بشاش هستند
آلمانی ها آدمهای بی خیالی هستند و هیچ چیز جز راحتی خودشون براشون مهم نیست. مثلا بعضی اوقات پر سروصدا ، بعضی اوقات خیرخواه و برخورد گرم .
ژاپنی ها ادمهای خیلی ماشینی ، خشک و بی روح ، بی سرو صدا و مغرور.
------------------------------
و اما خرید ماشین توی استرالیا....
قیمت ماشین توی استرالیا قابل مقایسه با ایران نیست. جایی که 10000 دلار برای ماشینی مثل پراید داده میشه. اینجا با همین پول میشه یک تویوتا یاریس خوب خرید.
موقع خرید ماشین دست دوم باید خیلی به سلامت و سابقه ماشین دقت کرد. ماشین رو میشه اینجا قستی خرید با بهره کم و اقساط بلند مدت.
یکی از دوستانم یک تویوتا کمری اویستا مدل 2007 که قیمت 18000 دلار داشت رو با پیش پرداخت 3000 دلار و پرداخت ماهی 300 دلار داره معامله میکنه از نمایندگی های شرکت تویوتا.
بعد از نهایی شدن انتخاب و مبلغ ماشین باید این سه کار رو انجام داد:
1- گرفتن pink slip یا همون معاینه فنی که حدود 50 دلار هزینه داره
2- گرفتن green slip یا همون بیمه خودمون که به مدل ماشین ، سابقه رانندگی شما و نوع پوشش بستگی داره.
3- رجیستر کردن ماشین. هر ماشینی که میخواد توی خیابان های استرالیا راه بره باید این هزینه رو که به صورت سالانه است رو پرداخت کنه. این پول رو RTA یا اداره راهنمایی می گیره و درصدی از قیمت ماشینه.
شوکه نشید اما یکی از دوستای تازه وارد یک میتسوبیشی خریده 400 دلار. مدلش رو فکر کنم گفت گراند. البته میگفت خیلی باید برای خرید ماشین های دست دوم دقت کرد.
----------------------------
اجع به اینکه چقدر پول با خودمون بیاریم نکات زیادی وجود داره. به نظر من یکی از مهمترین فاکتورها سلیقه خرید و انتخاب نحوه زندگیه. فکرکنم بشه خانواده ها رو به سه دسته تقسیم کرد. خانواده های پر خرج ، خانواده های متوسط و خانواده های اقتصادی.
خانواده پر خرج خانواده هایی هستند که به دلیل داشتن فرزند یا به دلیل عدم عادت به چشم پوشی از علائق خرج بالایی دارند. چشم پوشی از علایق میتونه مربوط به گرفتن خونه ، صرف غذا در رستوران به صورت مستمر ، مهمانی هفتگی و امثال اینها باشه. این خانواده ها باید حد اقل 4000 تا 5000 تا در ماه رو کنار بگذارند( برای یک زوج بدون فرزند).
خانواده متوسط خانواده هایی هستند که برای یکی کردن خرج و دخل از بعضی از علایق و امکانات چشم پوشی میکنند. برای گرفتن خانه اصراری به 3 خوابه بودن و محل خاص ندارند. این دسته از عزیزان به طور متوسط 2500 تا 3500 در ماه هزینه دارند.(باز هم یک زوج بدون فرزند)
اما دسته سوم عزیزانی هستند که به مسائل اقتصاد خانواده دید دیگری دارند و حتی با گرفتن سوئیت هم راضی هستند. سعی میکنند بیشتر در منزل غذا رو میل کنند و دقت زیادی در هزینه کردن دارند. برای این دوستان هزینه متوسط ماهانه 1500 تا 1900 دلار میتونه کافی باشه.
----------------------------
نکات ریز اما مهم:
1- هر نرم افزاری که لازم دارید بخصوص نسخه ویندوز لپ تاپتون رو حتما همراه بیارین. اینجا نرم افزار قیمت بالایی داره. مثل ایران نیست که کل محصولاتمایکروسافت را روی چند تا دی وی دی میخریم 10000 تومان. سی دی و دی وی دی خام هم از ایران گرون تره
2-وقتی به امید خدا رفتید برای قرارداد خونه لیستی رو به همراه شما کامل میکنند که مربوط به مشکلات و ایراد های خانه است. مثلا کجا لکه رنگی روی دیوار هست کجا میخ روی دیوار خورده حتی از لحاظ تمیزی ایا خونه تمیز شده یا نه. هر چیزی که از قلم بیافته بعدا باید شما به عنوان لطمه ای که به خونه زده اید خسارت بدید. من شنیدم برای هر میخ به دیوار حدود 50 دلار باید خسارت بدید.
3- مواظب هزینه برق باشید که به تازگی گرون هم شده. تفاوت هزینه برق با ایران سرسام آوره.
4- بی نهایت مواظب اطرافتون باشید. اینجا حیوانات ( یا به قول استرالیایی ها friends)
همه جا در حد مکفی موجوده و خیلی هاشون خطرناک هستند. نوعی از عنکبوت به نام پشت قرمز هست که خیلی کوجیکه اما نیش زدن اون مساویه با باطل شدن ویزای اقامت در سراسر کره زمین.
-------------------------

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 13:10 توسط دامون |

همینجوری

این سرکار آفیسر رو مثل اینکه چشم زدم خفن، اصلا خبری ازش نیست اگه کسی از نامبرده اطلاعی داره من رو خبر کنه و مژدگانی دریافت کنه .

آقا مملکت جالبی داریم ها چند روز پیش با یکی از دوستان تو ایران صحبت می کردم که دختر 5 سالش مهدکودک یا پیش دبستانی(نمی دونم کدوم یکیه) میره ، رفیقم می گفت دخترم اومده خونه گفته "دوستم ، باباش طرفدار ا.نژاده بچه ها اینقدر مسخره اش می کنن طفلکی گناه داره" .... خداییش بدون شرحه

یه سریال رو که مثل اینکه خیلی تو ایران گل کرده دانلود کردم که بشینیم با خانمی ببینیم از اون سریالهای آبدوغ خیاری که طبق معمول همه ریش دار ها و چادری ها مثبت اندر مثبتند و همه نقش منفی ها شیش تیغ و مانتو چسبونند جدیدا یه آیتم دیگه هم اضافه شده که همه خلافکارا و دزدا و آدمای بی دست و پا لباساشون سبزه و لامصب در حالیکه همه بازیگرا تو هر قسمت چهار پنج دست تیپ عوض می کنند ، این مادر مرده ها از اول تا آخر باید با تی شرت سبز و روسری سبزشون باشن .

خداییش باحاله ها، ای جان ، البته اینم بگم که از موسوی و دور و بریهاش خوشم نمی آد و من رو با طرفدارای اون قاطی نکنید هر چند براشون احترام قائلم. راستی من کاری به مسائل سیاسیش ندارم ها و بعد اجتماعی و فرهنگی قضیه واسم مهم بوده .

از الان گفته باشم اصولا به نظر من سیاست تو جهان سوم هیچ قاعده ای نداره و منم عادت به وارد شدن به بازیهای بدون داور رو ندارم.

خوش باشید

نوشته شده در دوشنبه بیستم مهر 1388ساعت 12:0 توسط دامون |

تست پزشکی و پلیس چک در مالزی

نمی دونم کسی توی موقعیت من تا حالا بوده یا نه که بخواد چک پلیس و مدیکال رو خارج از کشور و مالزی انجام بده یا نه ، هومن که از مالزی رفته استرالیا هم چون شش ماه بیشتر اینجا نبوده پلیس چک نمی خواسته و مدیکالش رو هم ایران داده بوده پس خلاصه ای از کارایی که انجام دادم تو این یه هفته رو می نویسم که شاید به درد کسی بخوره ...

واسه پلیس چک اینجا یه مدرکی هست به اسم "Certificate of good conduct " که ما باید بریم از "Ministry of foreign affairs " یا همون وزارت خارجه بگیریم که دو نسخه فرم پر شده ، دوتا عکس ، دوتا پرینت تمام صفحه پاسپورت و معرفی نامه دانشگاه با محل کار رو می خواد و حتما باید ویزای معتبر داشته باشیم. اگه پاکت آ4 و تمبر هم بدی برات می فرستند که من چون عجله دارم گفتم خودم می آم می گیرم. البته یه ماه طول می کشه که رسیدش رو فرستادم واسه آفیسر که مهلتم رو تمدید کنه و هنوز جوابی نداده .. راستی این وزارت خارجه توی پوتراجایاس.

برای تست پزشکی رفتم یه کلینیک که همه کارها رو همون جا انجام دادن از جمله X-Ray چون بقیه کلینیک های معرفی شده می گفتن واسه X-Ray باید بری جای دیگه اینا ولی همه کارها رو انجام میدادن ، انصافا هم سریع کارمون انجام شد نفری 155 رینگت حدود 45 تومن میشه و 120 تا هم واسه ارسال هر دو تا ازمون گرفتن ، دو روز بعد از انجام تست زنگ زدند و گفتند مشکلی نبوده و فرستادیم استرالیا اینم شماره رفرنس ارسالتون. خلاص

نوشته شده در جمعه دهم مهر 1388ساعت 19:42 توسط دامون |

به به کیس آفیسر شما کجا؟ اینجا کجا؟

چند روز پیش دقیقا در سیزدهمین ماهگرد لاج از سرکار خانم کیس آفیسر نامه رسید که چند تا آیتم رو خواسته بود

آیلتس خانمی یا مبلغ دوره آموزش زبان

مدیکال تست

چک پلیس که البته بنده خدا گفته که واسه ایران رو قبلا دادی، منتها داره اعتبارش تموم می شه و واسه صدور ویزات و مهلت ورودش به مشکل بر می خوری به خاطر همین هم ایران و هم مالزی رو باید دوباره بدی.

اصل کپی کارت پایان خدمت که نمی دونم چرا نداده بودم؟!!

به نظرم خبر خوبی بود . مطابق نظرات علما سکوریتی چک و چک محل کارم تموم شده .

این بلاگفا هم که اعصاب همه رو به هم ریخته به نظرم باید به فکر یه سرویس دیگه باشم.

هفته دیگه کلی کار دارم ، خبرش رو می دم فعلا که تا چهارشنبه مالزی تعطیله بعد باید برم سفارت ببینم عدم سو پیشینه رو می دن یا نه بعدش برم دنبال عدم سو پیشینه مالزی و بعدش هم که مدیکال ... تازه هفته بعد release پروژه داریم و شدیدا درگیر کار شرکتیم.

------------------------

پی نوشت یک : باید اعاده حیثیت کنم از آفیسرم امروز دوبار بهش ایمیل زدم و هر دوبار رو برام جواب دقیق داده آخریش ساعت 17:30 به وقت استرالیا بوده در ضمن کارم رو هم راه انداخته دمش گرم اما همین امروز زنگ زده بودم سفارت ایران دنبال گرفتن چک پلیس و ترجمه کارت پایان خدمت که طرف هر چقدر تونست سنگ انداخت چلو پام ، من نمی دونم واسه یه گواهی عدم سو پیشینه که تو تهران 5 روز طول می کشه چرا باید چهار ماه صبر کنم ؟؟؟ تازه 10 برابر هم پول بدم ؟ مگه با الاغ می فرستند مدارک رو خاک بر سرا؟؟

در عوض آفیسر قبول کرده که فقط چک پلیس مالزی رو بفرستم به شرطی که ثابت کنم تو یکسال اخیر (بعد از گواهی قبلی ) حداکثر سه ماه ایران بودم . منم گفتم که اسکن کل صفحات پاسم رو بفرستم حله ؟ گفت باشه ایندفعه رو چون شمایی و منم می خوام ویزات رو صادر کنم برم تعطیلات . باشه بفرست بیاد . این از این تا بعدی.

نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 16:27 توسط دامون |

نه چندان مهم

از بچه گی کتاب خوندن رو به طرز عجیبی دوست داشتم دوران دبستان کتابای ژول ورن و اریش کستنر و اندرسن و مرادی کرمانی و بهرنگی و... رو به صورت خوره وار خونده بودم و عقلم که یه کم بیشتر رسیده بود البر کامو و رومن گاری و داستایوفسکی و بزرگ علوی . اما یه هو با شروع دوران دانشجویی و سر کار رفتن کلا ارتباطم با دنیای کتاب قطع شده بود . سفری که به لانگ تنگاه داشتم می دیدم که این جماعت اروپایی و اوزی چقدر اهل کتاب خوندنند و کاملا مهمترین تفریحشون موقع استراحت به حساب می آد . یه چیزی اون ته وجودم تکون خورد حالا اسمشو بزاریم جو گیر شدن یا هر چیز دیگه اما دوست داشتم بخونم

هومن پیشنهاد کرده بود که 1984 جرج ارول رو بخونم ، راستش مزرعه حیواناتش رو خیلی وقت پیش خونده بودم ولی هیچوقت وقت نشده بود این یکی رو بخونم این تو ذهنم بود تا اینکه چند روز پیش با خانمی رفته بودیم مرکز خرید و از جلوی کتابفروشی Borders رد شدیم که هوس کردم کتاب بخرم ، رفتم پیش متصدی اونجا و گفتم که 1984 ارول رو می خوام (راستش یه جورایی ته دلم دوست داشتم نداشته باشه کتاب رو ) طرف هم گفت دنبالم بیا و رفت ته یکی از قفسه ها دو تا نسخه از کتاب رو درآورد و داد دستم ، اوه اوه 300 صفحه انگلیسی اونم مال 80 سال پیش . دلم رو زدم به دریا و 65 رینگت دادم و خریدم . تا دیشب یه 30 صفحه ای رو خوندم ، تجربه جالبیه قبلا از این رمانهای آموزش زبان رو خونده بودم اما این یکی قضیه اش فرق داره .

حالا شاید بگید به من چه ، اما خوب دیگه از هیچی ننوشتن که بهتر بود

-------------------------------------------------------

جدیدا یه سری آدمای (البته من فکر نمیکنم چند نفر باشن) فضول هستن که میان زیاد چرت و پرت می گن .نمی دونم هدفشون چیه ؟ آیا کاری غیر از لیچار گفتن توی زندگیشون یاد نگرفتند ؟ یه دفعه با اسم ثریا یه دفه با اسم سپیده حالا اصلا اسم اصلیش مثلا لیلا یا محمده حتی جرات نداره اسمش رو بنویسه.

ببین بچه خوب من اگه اینجا هر چی دلم می خواد می نویسم به خاطر اینه که فقط سه نفر از کسایی که اینجا رو می خونند من رو خارج از دنیای مجازی می شناسن یکی آریا که پسرخاله امه و به اندازه کافی از من شناخت داره یکی هم عارف که همکار قدیمیه سومی هم خانمیه که دیگه لازم به معرفی نیست که من رو از خودم کاملتر می شناسه. پس اگه فکر می کنی خوندن یه کتاب انگلیسی خیلی کلاس گذاشتنه باید بگم خاک بر سرت کنند که عقده هات اینقدر سطح پایینه ، آدم تو ایران میشناختم بچه گنبد کاوس بود جامعه شناسی دانشگاه تهران می خوند انجیل رو به زبان انگلیسی حفظ بود من به اون آدم حسرت می خورم من اینجا از یه علاقه قدیمی نوشتم و ربطش دادم به یه موضوع جدید که اینجا از اوزی ها دیده بودم ، خوبه بالاش هم نوشتم نه چندان مهم .لطف کن بازم برام کامنت بزار متاسفانه اینطوری یادم می مونه هم وطنای چشم تنگ رو که البته خیلی غیر طبیعی نیست برام .

دو تا اشتباه رو قبول می کنم یکی اشتباه تایپی توی اسم کتابفروشی که البته درستش کردم و دومی هم حذف کردن اشتباهی کامنتت که یه لحظه اومدم ویرایش کنم حذفش کردم . که امیدوارم مجددا با نوشتن سخنان گهربارش من و خوانندگان این وبلاگ رو مستفیض کنه.

الان میاد میگه تو که فرق دکمه ویرایش با حذف رو نمی دونی گه می خوری می ری استرالیا .میگی نه نگاه کن.

درضمن صحبتی با مهرداد (استاد زبانم) داشتم که گفت تو که می خوای دامنه لغتت رو بالا ببری بهتره که یه سری رمانهای simplified شده رو استفاده کنی که لغتهاش امروزی تره و فعلا پروژه 1984 رو لغو کردم و دارم کتابای کوچیک تر رو شروع می کنم . اینم واسه این گفتم که چشم اون بیچاره نترکه .

نوشته شده در سه شنبه هفدهم شهریور 1388ساعت 20:10 توسط دامون |

یه سفر به یاد ماندنی

آخر هفته یه روز مرخصی گرفتم و سه روزه رفتیم سفر یه جزیره ای به نام Lang Tengah . قضیه پیدا کردن این مقصد هم جالب بود .راستش این وقت سال بهترین موقع برای رفتن به جزایر شرق مالزیه چون اون منطقه به خاطر اینکه مشرف به دریای چین جنوبی (South China Sea ) هستش از اکتبر به بعد درگیر طوفانهای موسمی می شه و کلا غیر قابل سکونت . این منطقه بهشت غواصان سراسر دنیاس و در شمال شرق مالزی جزیره ای هست به نام Redang که خیلی معروفه و چند تا ریسورت خیلی خوب داره و کلا جای شناخته شده ای هستش .تصمیم داشتم برم اونجا اما همینطوری اتفاقی روی google earth داشتم جزیره رو نگاه می کردم که چشمم افتاد به یه جزیره کوجولو کنارش با خودم گفتم رفتم ردانگ یه قایق می گیرم میرم این جزیره رو می بینم آخه خیلی دنج به نظر میومد بعد از زدن اسمش تو گوگل دیدم که دو تا دونه ریسورت هم توش هست که سریع جا رزرو کردم توش .

واسه اونایی که ممکنه بخوان برن میگم که یه پرواز رفتیم تا Kuala Trenganu و بعدش هم با ماشین تا Merang Jetty و از اونجا به قایق تا جزیره .

واقعا بهشت بود اونجا منکه روز اول از زیبایی و رنگ دریاش منگ بودم و به قول خانمی انگار افتاده بودیم وسط یه کارت پستال بزرگ . از شفافیت آبش همین رو براتون بگم که یکی از مهمترین تفریحات اونجا اسنورکلینگ روی عمق 10 متره باورتون میشه؟ فکر کن روی سطح آب هستی و می تونی 10 متر زیر پات رو به وضوح کامل ببینی و البته پر از انواع و اقسام ماهیها و مرجانهای زیبا که البته قرار بود کوسه سرچکشی و نرس رو هم ببینیم که قسمت نشد. و البته حالگیری عظما این بود که دایو مستر اونجا اون چند روز دست تنها بود و یه شاگرد ایتالیایی داشت که نمی تونست به خاطر قضیه نیتروژن با ما بیاد غواصی و ما هم که تنهایی اجازه نداریم بریم پایین اما آرامش و زیبایی اونجا واقعا بینظیر بود .

کلا 30 ، 40 تا آدم توی اون جزیره فسقلی بودیم که فکر کنم 20 تا اروپایی از ملیت های مختلف و چند تا بر و بچ اوزی بودن و ما دوتا ایرانی و هفت هشت تا جوون چینی که اونجا رو گذاشته بودن رو سرشون اوه اوه اوه مایکی دو تا همکار چینی داریم بدبختا عین آدمای افسردن از دیوار صدا میاد ولی از اینا تنها صدایی که میاد صدای فین کردن و اخ تف و سرفه اس اما وای به روزی که چند تاشون به هم برسن ... لامصبا زلزله ان .. بگذریم کلی به من و خانمی خوش گذشت و جای همتون خالی .

کارمندهای هتل سر اینکه حدس بزنند ما کجایی هستیم مشکل داشتن چون هنوز پای هم وطنهای غیور به اونجا باز نشده و فقط یکیشون یادش اومد که چند وقت پیش یه زوج ایرانی رو دیده (زیارت قبول) بنده خدا ها از اسپانیا و ایتالیا شروع می کردن و حتی به سوئد و روسیه هم می رسیدن حتی یه آشپز نپالی بود که گیر داده بود ما اسرائیلی هستیم چون توی نپال چند تا اسرائیلی شبیه ما دیده بوده .

شهر ترنگانو یه شهر خیلی مذهبیه که اکثریت با وهابی هاست اونجا هم یه اتفاق جالب افتاد که راننده تاکسی بعد از اینکه فهمید ما ایرانی هستیم یهو برگشت تو آینه و با اخم شدید به خانمی نگاه کرد و ازم پرسید خانمت هم مسلمونه که گفتم نه اسپنیشه و مسلمون نیست که دوباره خنده معروف مالاییش برگشت به صورتش . خلاصه اگه سریال لاست رو دیدین یه جایی بود تو همون مایه ها و به نظر من قشنگ تر که اگه تونستم یه عکس قشنگ که خودم انداختم از اونجا رو براتون می زارم ببینید.

خوش باشین

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم مرداد 1388ساعت 8:8 توسط دامون |

در مورد فضولی

یکی از دوستان که الان استرالیاس کامنت برام داده بود که این قضیه فضولی اونجا و بین استرالیایی ها هم هست و سعی می کنند از همه چیزت سر در بیارن. دوست دارم که یه جواب بدم:

فضولی با دخالت فرق داره اتفاقا من با این جور ادما برخورد داشتم مخصوصا از نوع چینیش ولی سوالات اینا در حد کار و محل زندگی و فقط برای آشنایی بیشتره و یه اصل کلی وجود داره که اگه دوست نداری سوالی رو جواب بدی می تونی با یه سوال قضیه رو بپیچونی به هیچ عنوان نظری که برخوردنده باشه و احساس شدت حسادت یا سو قصد را از حرفهایشان را نمی کنی. من خیلی مشکلی با این جور سوالها ندارم چون خیلی راحت می تونی باش کنار بیای مخصوصا با جواب ندادن یا دروغ گفتن اما مطئنی که با حرف خودت در موردت نظر میدهند نه اینکه چند نفر آدم علاف (مرد یا زن) بشینند و در موردت تز بدهند و بعدا به نتایجی برسند که تو رفتار و تیکه هایی که می ندازن مشهود باشه و اعصابت رو سرویس کنه .

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 7:43 توسط دامون |

ما ایرونی ها...

خیلی وقته نبودم ، از همه دوستانی که سر می زدند معذرت می خوام. راستش خیلی دل و دماغ نوشتن نداشتم مخصوصا وقتی که ایران بودم . هیچ چیزی ندارم در مورد اتفاقاتی که توی ایران افتاده بگم غیر از اینکه آرزو کنم خدایی که می دونم اون بالا نشسته به وعدش عمل کنه و ظالم رو به سزاش برسونه و البته اگه یه لطفی بکنه و تو همین دنیا جلوی چشم ما یه کم از عذابی که می خواد به سرش بیاره رو نشونمون بده که حال داده .

یک ماه بیشتره که برگشتم مالزی ، الان دیگه دقیقا بیش از یکساله که ما اینجا هستیم و دیگه حسابی جا افتادیم خونم رو هم دارم عوض می کنم و داریم می ریم یه جای کوچیکتر دلیلش هم تنبلی منه که ترجیح می دم آخر هفته ها مساحت کمتری رو تی (درست نوشتم؟) بزنم و البته تفاوت قیمت هم وسوسه کننده بود .

از کیس آفیسر هم که خبری نیست اصلا نمی گه خرت به چند من ... اینم شانس ماست که هر چی آدم فراخه تو این استرالیا می خوره به پست ما .

آها راستی رفتم توی چهارمین دهه زندگی یعنی چند روز پیش سی امین سالروز تولدم بود و البته خانمی عزیز هم با وجودی که خیلی سرحال نبود واسم سنگ تموم گذاشت و تولد برام گرفت

یه چیزی هم همینجوری بگم:

اون چیزی که ماها ازش فرار کردیم نصفش نطام سیاسیمون و شرایط اجتماعیمون بوده ، نصفش ذات فضول و حسود اکثریت مردممون بوده که از من می شنوید اگه مثل من فکر می کنید و دوست دارید بدون اینکه به کسی کاری داشته باشید و کسی باهاتون کار داشته باشه زندگی کنید . خارج از ایران با ایرانی هایی دوست بشید که یا این عادتهای بد رو نداشتن و یا اگر هم داشتن ، گذاشته باشنشون تو همون خراب شده و اومده باشن . ( در مورد لفظ خراب شده معذرت می خوام ولی مگه شما جور دیگه ای فکر می کنید؟) دنبال دوستایی بگردین که هفته ای چند ساعت رو بتونید باهاشون خوش باشید و اگه مشکلی داشتید روشون حساب کنید و جوری رفتار نکنند که ماهی دو ساعت ببینیدشون و 20 ساعت هم حرص و جوش بخورید که آخه این آدم چرا این کار رو کرد و چرا این حرف رو زد.

سعی می کنم زود به زود پست بدم تا جبران این دو ماه بشه.

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم مرداد 1388ساعت 12:29 توسط دامون |